شمارد و خود را در برابر ما كوچك انگارد . » همچنين گفتند : « قريش تا پيش از اين بر آنچه در بيرون حرم قرار داشت و آنچه در درون حرم بود يكسان احترام مىگذاشت ولى از اين پس نبايد چنين باشد . » از آن ببعد ايستادن در عرفه و برگشتن از آن جا را ترك كردند در صورتى كه اقرار و اعتراف داشتند به اين كه عرفه نيز از زيارتگاه‌هاى مراسم حج است كه در دين ابراهيم آمده است و ساير اعراب نيز بدان جا مىرفتند و بر مىگشتند . ولى افراد قريش گفتند : « ما اهل حرم كعبه هستيم و چيزى جز آن را بزرگ نمىشماريم . » همچنين گفتند : « ما رسوم دين خود را با نهايت سختگيرى و دليرى حفظ خواهيم كرد . » از رسومى كه نهادند يكى اين بود كه از اعراب ساكن اطراف حرم كعبه اگر كسى يكى از زنانش فرزندى مىآورد ، به خاطر ولادت او در نزديك حرم براى او نيز همان حقى را قائل مىشدند كه براى خود قائل بودند . بدين ترتيب قبيله‌هاى كنانه و خزاعه و عامر نيز به خاطر ولادت خود با قبيلهء قريش در آميختند . بعد نو آورى ديگرى كردند و گفتند : شايستهء مردان قريش نيست كه به كشك ساختن و كره آب كردن و روغن درست كردن بپردازند . اين كار براى آنها روا